2011 biterken dünyanın en güzel kıyağını yapıp gitti. oysa o kadar keyifli bitebileceğini asla tahmin etmemiştim, günler ışık hızıyla yarışırken. 2011’in son bir ayı 27 senedir beklediğim mucizeyi karşıma çıkarttı, yanağıma öpücüğü kondurdu ama kaçıp gitmedi. ilk defa bu kadar eminim, hem kendimden hem de yaşanılandan. kendimi evrenin en yüksek tepesinden aşağıya doğru yavaşca ittim, tüy gibi süzülüyorum şimdi. kalbim ağzımda, hem telaşlı hem huzurluyum. bu tatlı ve keyifli düşüş bitmicek asla, sonsuza kadar devam edicek. elimi asla bırakmayacağından emin olduğum adam, seni çok seviyorum. haa bi de, hiç bu kadar ergen olmamıştım. onun için de çok teşekkürler!